จัดไปย้ายของไป ขนาดทำแค่ในห้องครัว ยังได้ของ-ทั้งที่จะทิ้งและที่จะบริจาค – ออกมากองมหึมา จนรู้สึกทำไมสมบัติเราเยอะจัง

นึกไปถึงตอนมาเมกา มีแค่สองกระเป๋าเดินทาง ไงตอนนี้ข้าวของออกลูกออกหลานเต็มบ้าน หยั่งงี้น้า

คงไม่มีใครกล้าเถียง แม้แต่ชาวอเมริกันเองก็เถอะ ว่าคนอเมริกันเป็นนักสะสมสมบัติ ติดอันดับโลกทีเดียว หลายๆ คนถึงกับต้องเช่าที่เก็บของ (Storage) เดือนละเป็นร้อยเหรียญ ไว้เก็บสัพเพเหระที่ไม่ค่อยได้ใช้ โรงรถในบ้านมีไว้เก็บลังใส่ของ ยอมจอดรถตากแดดลมไว้ข้างนอกแทน บางคนถึงกับยอมซื้อบ้านใหม่ ใหญ่กว่าเดิม เพื่อจะได้มีที่เก็บของมากขึ้น

ใครมาอเมริกาใหม่ๆ เห็นบ้านหลังใหญ่เบ่อเริ้ม แต่มีคนอยู่แค่คนสองคน อย่าแปลกใจไปค่ะ เขาอาจให้ข้าวของอยู่้ด้วยอีกเยอะ

ตอน “แป” ซื้อบ้านหลังนี้เมื่อหลายปีก่อน อ่านสมุดแสดงความคิดเห็นของลูกค้ารายก่อนๆ บ่นว่าตู้ที่เก็บของ (cabinet) น้อย เราก็คิดต่อว่าพวกเขา “แหม พวกไอ้กันนี่ ของเยอะเกินไปต่างหากล่ะ”

เอาเข้ากับตัวเอง ย้ายเข้าบ้าน ผ่านไปไม่กี่ปี เปลี่ยนเป็นบ่นเหมือนพวกเขา “ทำไมที่เก็บของมันน้อยจังว่ะ บริษัทสร้างบ้านนี่ ต้องงกค่าตู้แน่เลย” …น้าน

มีคนจากอินเดีย ย้ายมาอยู่ที่นี่ จะเดินทางไปเที่ยวต่างจังหวัด จึงจัดของขึ้นรถ จัดไปจัดมาของเต็มรถตู้คันใหญ่ทีเดียว ปรากฎว่าสมบัติที่ขนไปจะใช้แค่ไม่กี่วันนั้น มันมากกว่าที่เขาและพ่อแม่พี่น้องที่อินเดีย เคยมีเคยใช้มาทั้งชีวิตซะอีก …เป็นจริงได้กับหลายคนเชียวค่ะ

หนังสือสอนการจัดเก็บของให้เป็นระเบียบ Organize Yourself หรือแม้แต่การโละของทิ้ง Clutter be Gone มีให้เลือกหาเต็มหิ้งในร้านหนังสือหรือห้องสมุดค่ะ “แป” เองก็มีอยู่เล่ม ยังไม่ค่อยได้หยิบมาอ่านเท่าไรเลย เลยกลายเป็นขยะอีกชิ้นในบ้านไปซะ แป๊ว

เรื่องนี้ไม่รู้จะโทษใครดี นอกจากตนเอง แต่ก็ขอกล่าวโทษ “โลกวัตถุนิยม” ด้วยสักนิดดีกว่า จะได้ไม่รู้ผิดต่อตัวเองมากเกินไปนิ อิอิ เพราะเดี๋ยวจะมัวแต่โทษตัวเองจนหมดแรงรื้อจัดข้าวของให้เป็นระเบียบ

เฮ่อ เหนื่อยค่ะ แต่ได้บทเรียนในคราวนี้คะว่า จะซื้อของชิ้นใดต่อไปจากนี้ นอกจากต้องดูเงินในกระเป๋าแล้ว ก็ต้องหาดูที่เก็บที่วางให้มันก่อนด้วยค่ะ