ถ้าจะมาเป็นพนักงานเสริ์ฟนั้น รัฐบาลอเมริกาคงจะไม่ออกวีซ่าทำงานให้ เพราะไม่ใช่งานสาขาที่ขาดแคลน แต่หากเป็นแม่ครัวพ่อครัวซึ่งต้องใช้ทักษะพิเศษในวิชาชีพ รัฐบาลยินดีออกให้ค่ะ โดยทางร้านอาจยื่นเรื่องขอวีซ่าทำงานให้ได้ แต่โดยส่วนใหญ่ร้านอาหารไทยจะไม่ค่อยทำ เพราะเสียค่าใช้จ่ายและวุ่นวาย ใช้เวลานาน

หลายคนจึงขอวีซ่านักท่องเที่ยวเข้ามา (โดยไม่บอกสถานทูตตอนขอวีซ่าว่าจะมาทำงาน) และแอบมาทำงานสักระยะ ตามที่ได้อนุมัติจากด่านตรวจคนเข้าเมืองตอนผ่านด่านว่าให้อยู่นานเท่าไร เช่น สามเดือน หกเดือน เก็บเงินก้อนหนึ่ง แล้วกลับไป บางคนก็หลบยาวเลย (ตามหลักถือว่าทำผิดกฏหมายค่ะ)

แต่ทั้งนี้ต้องคุยกับทางร้านที่จะมาทำให้ดี เพราะเดี๋ยวนี้หลายรัฐ (รัฐบาลท้องถิ่นของแต่ละรัฐ) จับกุมแรงงานผิดกฏหมาย อย่างรัฐที่ “แป” อยู่ ปรับนายจ้างด้วย หลายร้านจึงไม่เสี่ยงรับแรงงานไม่มีใบ หรือรับก็เป็นแรงงานในครัว ไม่ค่อยมีคนเห็นนะคะ

ส่วนจะต้องมีเงินเท่าไรในการยื่นขอวีซ่า ก็ให้เพียงพอเหมาะสมกับประเภทวีซ่าที่ขอ (เช่น ถ้าวีซ่านักเรียนก็ต้องพอค่าเทอมเรียนจนจบ) วีซ่านักท่องเที่ยวก็ได้ยินมาว่าอย่างน้อยครึ่งล้านบาท (ไม่แน่ใจนะคะ) มีหลักฐานการงานหรือสินทรัพย์อื่นๆ ประกอบ เช่น รถ บ้าน และจดหมายรับรองการทำงานจากที่ทำงานด้วยก็จะดีค่ะ ให้เขาเชื่อว่าเราไม่คิดหนี ให้เขาแน่ใจว่าชีวิตเราที่เมืองไทยมีความสุขดีพอ ไม่ต้องการไปเสี่ยงอยู่ต่างแดนนะคะ

อ่านเพิ่มเติมได้ในหนังสือ “คู่มือเอาตัวรอดในอเมริกา Survival kit in America” ที่แปเขียนนะคะ และที่คอลัมน์ ก่อนมาทำงานร้านอาหารไทย