ข่าวเศรษฐกิจอเมริกา (US Economic) ที่ถูกเสนอไปทั่วโลก เต็มไปด้วยความเลวร้าย ธนาคารล้ม บริษัทรถยนต์ยักษ์ใหญ่เตรียมพับ คนตกงานตรึม บ้านโดนยึดโดนทิ้ง ตลาดหุ้นดิ่งเหว ในความมืดมิดนั้น แสงสว่าง ที่คนทั่วไปพอจะใช้ปลอบใจตัวเองได้คือ กัดฟันสู้
แต่หากมองดูรอบๆ ตัว อย่างพินิจพิเคราะห์ ไม่โดนครอบงำด้วยจิตที่วิตกหวั่นกลัว (Fear) แล้วนั้น จะเห็นได้ว่า มีสิ่งดีๆ เกิดขึ้นท่ามกลางเศรษฐกิจที่คนอื่นๆ นิยามว่า “วิกฤต” (Crisis) คะ
เขียนเรื่อง เศรษฐกิจอเมริกา ไปหลายตอน อดรู้สึกเศร้าๆ ซึมๆ ไม่ได้ ยิ่งได้เห็นผู้นำหลายคน – อย่างคุณโอบามา ที่เพิ่งแวะมาแถวบ้าน เพราะรัฐที่ “แป” อยู่นั้น มีบ้านโดนยึด (foreclosure) มากที่สุด กับคุณอาโนลด์ ผู้ว่าการรัฐแคลิฟอร์เนีย รัฐที่งบประมาณขาดดุลย์ (state deficit) อย่างหนัก – หน้าดำคร่ำเครียด ยิ่งรู้สึกว่าปัญหาเศรษฐกิจ (Economic crisis) ขณะนี้มันคงหนักกว่าที่เราๆ ท่านๆ คิดไว้
แต่อยู่ๆ ก็นึกถึงเศรษฐีท่านหนึ่งที่ “แป” ไปสัมภาษณ์ทำหนังสือ รวยล้านเหรียญ ค่ะ
กว่าหลายๆ คนจะคิดได้ว่า อาจจะพลาดโอกาสรวยเหมือนกับคนอื่นๆ เขา และเริ่มกระโดดลงไปซื้อบ้าน ซื้อที่ดิน ทุกอย่างก็ “สายเกินไป” แล้วล่ะค่ะ (ต่อจาก เศรษฐกิจอเมริกา-ตอน 3)
ธนาคารและสถาบันการงินหลายแห่งเริ่มประกาศผลประกอบการตัวแดง ก่อนทยอยกันเข้าคิวประกาศล้มละลายหรือปิดกิจการ ผู้คนเริ่มวิตกปนสงสัยว่าเกิดอะไรขึ้นกับประเทศชาติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก
ต่อจากตอนที่แล้ว เศรษฐกิจอเมริกา-ตอน2 นะคะ
หลังจากบริษัทเงินกู้ซื้อบ้าน (mortgage company) ทำเอกสารปิดโอนบ้านให้ลูกค้าเรียบร้อย เขาก็จะรวบรวมรายชื่อและเอกสารขอกู้ทั้งหลาย ส่งขายให้กับ ธนาคารหรือสถาบันmerrilllynch1การเงิน (financial institution) ต่างๆ ที่รับซื้อค่ะ ประมาณซื้อปลีกมาขายส่งนะคะ
คนซื้อบ้านไป สักพักจึงมักจะได้จดหมายจากสถาบันการเงินอื่น [ที่ไม่ใช่บริษัทเดิมที่ติดต่อขอกู้ไว้] ส่งมาบอกว่า ตอนนี้เธอเป็นลูกหนี้ของฉันนะ มาผ่อนกับเราซะดีๆ
พูดถึงอสังหาริมทรัพย์ซึ่งเป็นจุดเริ่มต้นของวิกฤตเศรษฐกิจสหรัฐไป ในเศรษฐกิจอเมริกาตอนที่ 1 วันนี้ขอมาต่อถึงสาเหตุต่อเนื่องที่ทำให้ครบวงจรความเลวร้ายค่ะ “การปล่อยเงินกู้ซื้อบ้าน”
คิดอยู่นานคะว่าจะเขียนหัวข้อนี้ดีไหม กลัวจะหนักไปสำหรับบลอก blog นี้ แต่คิดอีกที เรื่องเศรษฐกิจอเมริกา US Economic นี้ ก็เป็นเรื่องดังระเบิดและกระทบถึงคนทั่วโลก จะไม่พูดถึงก็คงจะไม่ได้ซะแล้ว
คงต้องย้อนกลับไปถึงที่มาที่ไป เริ่มเมื่อประมาณปี 2001 ที่ธุรกิจไอที Information Technology -IT และดอทคอมม์ Dot Com ที่กำลังรุ่งโรจน์ แตกกระจายและคนไฮเทค Techie กับนักลงทุน Venture Capital Investor พลอยแตกกระเจิงไปด้วย
มีเพื่อนคนไทยที่อยู่ไม่ไกลกันนักบอกว่า เพื่อนบ้านติดกัน (next door neighbor) ชาวอเมริกันของเธอเพิ่ง “ฆ่าตัวตาย” คะ ทิ้งลูกเมียไว้ให้ผจญกรรมและฝ่าฟันกับวิกฤตเศรษฐกิจตามลำพัง
“แป” ได้ยินข่าวนี้ก็ช็อคค่ะ เพราะเคยเห็นเขาและโบกมือ say hi กัน เพื่อนบอกเขาคนนั้นเปิดบาร์ bar และเหมือนจะมีทุกอย่างในชีวิตที่คนทั่วไปอิจฉา มีรถยี่ห้อ mustang (ยี่ห้อหรู แนวสปอร์ต เครื่องแรง คล้ายรถแข่งนะคะ) มีเรือ boat (ซึ่งถือว่าเป็นของเล่นเศรษฐี เรือแบบมีเครื่องยนต์ใหญ่ ไม่ใช่เรือพาย เรือหางยาวค่ะ) มีบ้านหลังงามในเขตหรู มีครอบครัวอบอุ่น
หลังจากเศรษฐกิจไม่ค่อยดี ร้านบาร์ของเขาขายได้น้อยลง รายได้ตก เขาไม่มีเงินผ่อนบ้านมาสามเดือน เครียดมากจนขอลาโลกไป ตอนนี้เมียเลยต้องเอาสมบัติที่มี มาขายทอดตลาด ทำ garage sales
ฟังแล้วก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำของพระพุทธเจ้า ที่ตรัสไว้เมื่อหลายพันปีก่อน “ความอยากมี อยากเป็น” ทำให้เป็นทุกข์
และความ “เคยมี เคยเป็น” กับความกังวลที่ว่าจะ “ไม่มี ไม่เป็น” ก็เป็นอะไรที่ทำให้ทุกข์สาหัสได้ ในโลกยุคปัจจุบัน ที่เรียกกันว่า “ยุควัตถุนิยม”คะ
เพิ่งเีขียนเรื่อง “คำศัพท์” ไทยและอังกฤษไปเมื่อวันก่อน เลยนึกถึงไปถึงครั้งแรกที่ได้ยินคำว่า “วิกฤตแฮมเบอร์เกอร์” จากเพื่อนที่เมืองไทย วันนี้ จึงขอคุยถึงศัพท์ภาษาอังกฤษเกี่ยวกับเศรษฐกิจของอเมริกาในช่วง ๆ นี้นะคะ
เริ่มจากสาเหตุแรกเลย คือ Housing Bust พอตลาดบ้าน อสังหาริมทรัพย์แตกโพล๊ะ รวดเร็วและรุนแรงยิ่งกว่าฟองสบู่แตกที่เมืองไทย ยอดการซื้อขายจึงลดลง Sales Drop
คริสมาสต์นี้คนอเมริกันคงไม่ค่อยสนุกสนานเท่าไรนัก เพราะปีนี้มันช่างหนักหนาสาหัสซะหลายเรื่อง ไหนจะราคาบ้านหล่น หุ้นร่วง แบงค์ล้ม งานหด เงินหมด ทำเอาคนทั่วไปไม่มีกะจิตกะใจฉลองเทศกาลสัก
เท่าไร ร้องเพลง jingle bell กันไม่ค่อยออกเลย
มีคนเคยกล่าวไว้ว่า เธอจะรู้ว่ามันเป็นช่วง recession ก็เมื่อเธอได้ถุงเท้าเป็นของขวัญคริสมาสต์ และถ้าไม่มีใครพูดถึงคริสมาสต์ ก็แสดงว่าเข้าสู้ยุค depression
Subscribe via RSS Feed stay updated with blog articles
Subscribe via email address:
