http://www.pantip.com/cafe/klaibann/topic/H8175033/H8175033.html

โดยส่วนตัว “แป” ว่า การมาเมืองนอกนั้น คล้ายกับการมีความรัก เริ่มจากเราต้องเตรียมตัว เตรียมใจ กับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งในชีวิต แต่ละย่างก้าวทุกการกระทำ ก็อยากให้ออกมาดี เป็นที่ประทับใจ เหมือนเวลาจะไปเดท ก็ทำผมใส่ชุดงามไปให้เขาหรือเธอชม จะไปสัมภาษณ์ขอวีซ่า ก็ต้องพยายามสร้างความประทับใจเช่นกัน

ช่วงรักสดใส โลกรอบๆ ตัวก็เป็นสีชมพู ทำได้ทุกอย่าง เขาชอบอะไรที่เราไม่เคยชอบมาก่อน เราก็ยอมเปิดรับสิ่งนั้นได้ ไม่ต่างกับตอนเดินอยู่เมืองนอก อะไรก็ดูตื่นตา ต้องใจไปหมด อาหารใหม่ๆ ก็กล้าลองกิน

แต่เมืองนอกจะเป็น “ยา” แก้อกหักรักคุด ได้หรือไม่นั้น คงไม่มีใครตอบได้ฟันธง

การมาเมืองนอก ให้ความรู้สึกซ่าบซ่าเหมือนตอนมีความรัก ให้ความหวังถึงอนาคต ทำให้เลือนความเศร้าในปัจจุบัน ให้กำลังใจว่าโลกนี้ยังมีอะไรน่าสนใจกว่าคนๆ นั้นมากนัก ให้ความมั่นใจว่าเราก็อยู่ได้ด้วยตนเอง (อยู่เมืองนอกต้องทำอะไรเองเกือบทุกอย่างนะคะ ขอเตือนล่วงหน้า)

แต่ถ้าตัวอยู่ไกล หากใจยังอยู่ที่เดิม บางทีมันก็ไม่ช่วยอะไรน่ะคะ อาจเสียเงิน เสียเวลา มาเมืองนอกเสียเปล่า แถมของสวยๆ งามๆ ที่ควรได้เห็น ก็ได้แต่มอง-แต่ไม่เห็น แล้วก็บอกก็จำไปตลอดชีวิตว่าเมืองนอก “ไม่มีอะไร”

ใครจะรักษาโรคอกเดาะ ด้วยการมาเมืองนอก หรือไปเมืองนา เข้าป่า ลุยดง ท่องพงไพร ไปต่างจังหวัด เข้าวัดฟังธรรม ทำสมาธิ ให้พระเป่ากระหม่อม ให้หมอผีปัดรังควาน หรือจะหาเพื่อนสังสรรค์ปรับทุกข์ เปลี่ยนทรงผม เปลี่ยนยาสีฟัน หรืออะไรก็แล้วแต่ตามความถนัดใจ

แต่โดยส่วนตัว “แป”  ว่า “มีใหม่” หายเร็วที่สู้ดค้ะ จริงนะ

เหมือนการมาอยู่เมืองนอก จะมีความสุขได้ก็ต้องเปิดใจ ยอมรับสิ่งที่เป็นอยู่ จะไปพร่ำบ่นว่าไม่เหมือนบ้านเรา ก็คงต้องบ่นไปจนเราตายก่อนเอง จะครวญครางว่า ไม่มีใครเหมือนคนที่เรารัก มันก็แน่อยู่แล้ว

จะมีใครเหมือนใครในโลกที่ไหนล่ะคะ ขนาดพี่น้องแฝดเหมือน หรือแม้แต่แมวโคลนนิ่ง ยังไม่เหมือนกันเลยหน้อ และยังอยากจะได้อีกหรือ ไอ้คนที่เหมือนกับคนทำเราช้ำใจนะ จะเอาไปทำไม เอาใหม่ทั้งที มันต้องดีกว่าเดิมสิ ใช่ไหมค่ะ

อย่าเพิ่งเข็ดความรักกันนะคะ เพราะความรักนั้นเหมือนทุกอย่างบนโลกกลมๆ ใบนี้ “มีหลายด้าน และดิ้นได้เสมอ”

เอาใจเชียร์ให้รักอยู่คู่โลกคะ