ที่ผ่านมายังไม่เคยได้ยินว่า มีคนไทยโดนปฎิเสธไม่ให้เข้า แต่ “แป” เคยได้ยินคนเอเชียนชาติอื่นมีปัญหาเข้าไม่ได้นะคะ วันนี้เลยอยากฝากเคล็ดเล็กๆ น้อยๆ สำหรับผูถือวีซ่า non-immigrant visa เช่น นักท่องเที่ยว นักธุรกิจ เพื่อเตรียมตัวไว้ตอนผ่านด่านนะคะ

ก่อนลงจากเครื่อง กรอกเอกสาร I-94 ให้เรียบร้อย ครบถ้วน ทุกช่องที่ให้ใส่ข้อมูล ใส่ให้ครบเลยนะคะ เขียนให้ชัดเจน สะกดให้ถูกต้อง เขียนผิดหรือลบไม่ชัดให้ขอแผ่นใหม่ กรอกไม่เป็น ก็ขอพนง.สายการบินช่วยกรอกให้ได้ค่ะ

ลงจากเครื่องมาเข้าแถวในช่องด่านตรวจให้ถูกช่องค่ะ จะมีช่อง ผู้ถือสัญชาติ ผู้ถือใบเขียว ผู้ถือวีซ่านักเรียน และวีซ่าท่องเที่ยวหรือนักธุรกิจ ก็ดูให้แน่ใจหรือถามเจ้าหน้าที่แถวนั้นให้แน่ๆ  จะได้ไม่เข้าแถวผิดให้เสียเวลา

เตรียมเอกสารที่อาจโดนเรียกตรวจให้ครบ แน่นอนค่ะ ในพาสสปอร์ตต้องมีวีซ่าอเมริกา (คั่นหน้าให้เขาเปิดง่ายๆ ก็ดีค่ะ) เอกสารอื่นๆ ก็เช่น หลักฐานการเงิน จดหมายเชิญจากผู้ที่อยู่อเมริกา จดหมายรับรองการเป็นนักเรียนจากสถาบันการศึกษา ตั๋วเครื่องบินขากลับ หรือบัตรประจำตัวที่มีรูปถ่ายเรา เป็นต้น

ตอบคำถามให้ตรงกับประเภทวีซ่าที่ขอเข้ามา จะมาเที่ยวก็ต้องตอบว่าจะไปเที่ยวไหน จะมาเรียนก็ต้องบอกได้ว่าจะเรียนอะไร ที่ไหน หากตอบไม่ตรงกับประเภทวีซ่าที่ขอมา เขาจะถือว่าเราตั้งใจบิดพลิ้ว อาจหลบหนี จะยอมไม่ให้เข้าประเทศง่ายๆ ค่ะ

เวลาตอบคำถามก็ต้องมั่นใจค่ะ พูดได้เท่าไร จะกี่คำก็พูดไปเถอะคะ อย่าทำท่าประหม่า สั่นกลัว เขาจะคิดว่าเรากำลังทำผิด อย่าหงุดหงิดหรือคิ้วย่น หน้าบึ้ง เจ้าหน้าที่เขาก็ไม่พอใจเป็นธรรมดา ยิ่งทำให้สถานการณ์เลวร้ายเข้าไปใหญ่

หากงงจนแต้มจริงๆ ก็ขอล่ามได้ มีพนักงานแปลหลายภาษา ไว้ค่อยให้บริการตามสนามบินใหญ่ อย่างแอลเอ นิวยอร์กซิตี้ แต่ทางที่ดีควรซ้อมตอบคำถามไปให้คล่องดีกว่าค่ะ คำถามทั่วไปก็เช่น มาทำอะไร มานานแค่ไหน จะไปอยู่ไหน เคยมาเมกาไหม มากับใคร

ถ้าเป็นไปได้แนะนำให้แต่งตัวดีๆ คะ หลายคนอาจจะว่ามันไม่จำเป็น แต่เจ้าหน้าที่เขามีเวลาตัดสินใจ (บนความเป็นความตายของเรา) เพียงไม่กี่นาที บวกกับการที่เขาต้องเจอคนวันละเป็นร้อยๆ ความประทับใจในวินาทีแรก เป็นอะไรที่ช่วยได้คะ นอกจากนี้เวลาที่เราเดินทางนานเป็นวันๆ บนเครื่องบิน ก็ทำให้เราโทรมลงได้มาก เสื้อผ้าดีๆ ก็ช่วยให้เราดูแจ่มขึ้นมาได้หน่อย

อ่านเพิ่มเติมได้ที่ http://www.naimiang.com/incoming-to-america/

http://www.cbp.gov/xp/cgov/travel/

ยินดีต้อนรับสู่อเมริกาค่ะ เดินทางปลอดภัยนะคะ

ถ้าจะมาเป็นพนักงานเสริ์ฟนั้น รัฐบาลอเมริกาคงจะไม่ออกวีซ่าทำงานให้ เพราะไม่ใช่งานสาขาที่ขาดแคลน แต่หากเป็นแม่ครัวพ่อครัวซึ่งต้องใช้ทักษะพิเศษในวิชาชีพ รัฐบาลยินดีออกให้ค่ะ โดยทางร้านอาจยื่นเรื่องขอวีซ่าทำงานให้ได้ แต่โดยส่วนใหญ่ร้านอาหารไทยจะไม่ค่อยทำ เพราะเสียค่าใช้จ่ายและวุ่นวาย ใช้เวลานาน

หลายคนจึงขอวีซ่านักท่องเที่ยวเข้ามา (โดยไม่บอกสถานทูตตอนขอวีซ่าว่าจะมาทำงาน) และแอบมาทำงานสักระยะ ตามที่ได้อนุมัติจากด่านตรวจคนเข้าเมืองตอนผ่านด่านว่าให้อยู่นานเท่าไร เช่น สามเดือน หกเดือน เก็บเงินก้อนหนึ่ง แล้วกลับไป บางคนก็หลบยาวเลย (ตามหลักถือว่าทำผิดกฏหมายค่ะ)

แต่ทั้งนี้ต้องคุยกับทางร้านที่จะมาทำให้ดี เพราะเดี๋ยวนี้หลายรัฐ (รัฐบาลท้องถิ่นของแต่ละรัฐ) จับกุมแรงงานผิดกฏหมาย อย่างรัฐที่ “แป” อยู่ ปรับนายจ้างด้วย หลายร้านจึงไม่เสี่ยงรับแรงงานไม่มีใบ หรือรับก็เป็นแรงงานในครัว ไม่ค่อยมีคนเห็นนะคะ

ส่วนจะต้องมีเงินเท่าไรในการยื่นขอวีซ่า ก็ให้เพียงพอเหมาะสมกับประเภทวีซ่าที่ขอ (เช่น ถ้าวีซ่านักเรียนก็ต้องพอค่าเทอมเรียนจนจบ) วีซ่านักท่องเที่ยวก็ได้ยินมาว่าอย่างน้อยครึ่งล้านบาท (ไม่แน่ใจนะคะ) มีหลักฐานการงานหรือสินทรัพย์อื่นๆ ประกอบ เช่น รถ บ้าน และจดหมายรับรองการทำงานจากที่ทำงานด้วยก็จะดีค่ะ ให้เขาเชื่อว่าเราไม่คิดหนี ให้เขาแน่ใจว่าชีวิตเราที่เมืองไทยมีความสุขดีพอ ไม่ต้องการไปเสี่ยงอยู่ต่างแดนนะคะ

อ่านเพิ่มเติมได้ในหนังสือ “คู่มือเอาตัวรอดในอเมริกา Survival kit in America” ที่แปเขียนนะคะ และที่คอลัมน์ ก่อนมาทำงานร้านอาหารไทย