http://www.pantip.com/cafe/klaibann/topic/H8175033/H8175033.html

โดยส่วนตัว “แป” ว่า การมาเมืองนอกนั้น คล้ายกับการมีความรัก เริ่มจากเราต้องเตรียมตัว เตรียมใจ กับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ครั้งหนึ่งในชีวิต แต่ละย่างก้าวทุกการกระทำ ก็อยากให้ออกมาดี เป็นที่ประทับใจ เหมือนเวลาจะไปเดท ก็ทำผมใส่ชุดงามไปให้เขาหรือเธอชม จะไปสัมภาษณ์ขอวีซ่า ก็ต้องพยายามสร้างความประทับใจเช่นกัน

ช่วงรักสดใส โลกรอบๆ ตัวก็เป็นสีชมพู ทำได้ทุกอย่าง เขาชอบอะไรที่เราไม่เคยชอบมาก่อน เราก็ยอมเปิดรับสิ่งนั้นได้ ไม่ต่างกับตอนเดินอยู่เมืองนอก อะไรก็ดูตื่นตา ต้องใจไปหมด อาหารใหม่ๆ ก็กล้าลองกิน

แต่เมืองนอกจะเป็น “ยา” แก้อกหักรักคุด ได้หรือไม่นั้น คงไม่มีใครตอบได้ฟันธง

การมาเมืองนอก ให้ความรู้สึกซ่าบซ่าเหมือนตอนมีความรัก ให้ความหวังถึงอนาคต ทำให้เลือนความเศร้าในปัจจุบัน ให้กำลังใจว่าโลกนี้ยังมีอะไรน่าสนใจกว่าคนๆ นั้นมากนัก ให้ความมั่นใจว่าเราก็อยู่ได้ด้วยตนเอง (อยู่เมืองนอกต้องทำอะไรเองเกือบทุกอย่างนะคะ ขอเตือนล่วงหน้า)

แต่ถ้าตัวอยู่ไกล หากใจยังอยู่ที่เดิม บางทีมันก็ไม่ช่วยอะไรน่ะคะ อาจเสียเงิน เสียเวลา มาเมืองนอกเสียเปล่า แถมของสวยๆ งามๆ ที่ควรได้เห็น ก็ได้แต่มอง-แต่ไม่เห็น แล้วก็บอกก็จำไปตลอดชีวิตว่าเมืองนอก “ไม่มีอะไร”

ใครจะรักษาโรคอกเดาะ ด้วยการมาเมืองนอก หรือไปเมืองนา เข้าป่า ลุยดง ท่องพงไพร ไปต่างจังหวัด เข้าวัดฟังธรรม ทำสมาธิ ให้พระเป่ากระหม่อม ให้หมอผีปัดรังควาน หรือจะหาเพื่อนสังสรรค์ปรับทุกข์ เปลี่ยนทรงผม เปลี่ยนยาสีฟัน หรืออะไรก็แล้วแต่ตามความถนัดใจ

แต่โดยส่วนตัว “แป”  ว่า “มีใหม่” หายเร็วที่สู้ดค้ะ จริงนะ

เหมือนการมาอยู่เมืองนอก จะมีความสุขได้ก็ต้องเปิดใจ ยอมรับสิ่งที่เป็นอยู่ จะไปพร่ำบ่นว่าไม่เหมือนบ้านเรา ก็คงต้องบ่นไปจนเราตายก่อนเอง จะครวญครางว่า ไม่มีใครเหมือนคนที่เรารัก มันก็แน่อยู่แล้ว

จะมีใครเหมือนใครในโลกที่ไหนล่ะคะ ขนาดพี่น้องแฝดเหมือน หรือแม้แต่แมวโคลนนิ่ง ยังไม่เหมือนกันเลยหน้อ และยังอยากจะได้อีกหรือ ไอ้คนที่เหมือนกับคนทำเราช้ำใจนะ จะเอาไปทำไม เอาใหม่ทั้งที มันต้องดีกว่าเดิมสิ ใช่ไหมค่ะ

อย่าเพิ่งเข็ดความรักกันนะคะ เพราะความรักนั้นเหมือนทุกอย่างบนโลกกลมๆ ใบนี้ “มีหลายด้าน และดิ้นได้เสมอ”

เอาใจเชียร์ให้รักอยู่คู่โลกคะ

คลอดก่อนกำหนดค่ะ แค่ 7 เดือนเอง ออกมาน้ำหนักเพียง 1.7 โล น้องชายบอกตัวเล็กเหมือนลูกกรอก ต้องอยู่ตู้อบ แปเลยทั้งเห่อหลานคนแรกและทั้งห่วงเพราะตัวเล็กเหลือเกิน

จริงๆ จะว่าเจ้าหนูคลอด “ก่อน” กำหนดคงไม่ถูกนัก ที่ถูกอาจจะต้องพูดว่าเธอคลอด “ตรง”ตามที่เธอกำหนด เพราะเธอเล่นมาบอกแม่ล่วงหน้า่ว่า สาม และเข้าฝันย่าก่อนวันคลอดให้เห็นเด็กผู้หญิงซนๆ วิ่งชนกำแพงไปมา….ออกมาอุแว้วันที่ 3 กค. พอดีไม่มีพลาด

ตอนแม่จะออกจากโรงพยาบาล เจ้าตัวเล็กต้องอยู่ตู้อบไปก่อน แม่ไปลูบลาให้อาลัย เจ้าหนูดีใจได้กลิ่นแม่จนลืมหายใจ เครื่องร้องดังปี๊ดจนพยาบาลต้องวิ่งมาดู

ข่าวคราวเจ้าหลานตัวน้อยแต่แรงเยอะ ดิ้นตามแต่ใจออกมานอกท้องแม่ให้ญาติทุกคนระทึกขวัญ ทำให้แปได้ตระหนักคิดไปถึงอะไรหลายอย่างในชีวิตนะค่ะ …

…รู้ว่ารักแม้ไม่เคยพบหน้านั้นมีจริง ชะตาฟ้าลิขิตนั้นเป็นไปได้ คนจะคลอดห้ามไม่ได้ใช่เลย เกิดเป็นคนนั้นไม่ง่ายสักกะนิด (ไม่ถูกด้วยที่แน่ๆ สมัยนี้) และนานแล้วสินะ ที่ไม่ได้ดีใจมากขนาดลืมหายใจ

บางทีความโชคดีของแต่ละวันที่ผ่านไป คือ การได้อยู่ใกล้ๆ คนที่คุณรัก ก็เท่านั้นเอง

ในร้านลูกค้าเกือบทั้งหมดเป็นคนสูงอายุ มากันเป็นคู่ๆ ดูแล้วก็นึกถึงคำของเพื่อนที่เมืองไทยเคยพูดว่า คนแก่ประเทศอเมริการักกันดีจัง

มาคิดๆ ดู “แป”ว่าคนแก่ที่อยู่จนเป็นคู่กันนั้น ในประเทศไหนๆ ก็รักกัน แต่คงต่างกันที่การแสดงออก กับการออกมานอกบ้าน ในที่สาธารณะมากกว่า

แปสังเกตุว่า คนที่เมืองไทย (นอกจากวัยรุ่นแถวห้างหรือสยาม) จะไม่ค่อยกล้าแสดงความรักกันในที่ สาธารณะ เช่น พ่อแม่เดินจูงลูกแต่ไม่จับมือกันและกัน คนวัยทำงานเป็นแฟนกันก็ไม่เดินจูงมือ เพื่อนกันนานๆ เจอทีก็ไม่กระโดดกอดกัน คู่รักมานั่งกินข้าวก็ไม่กุมมือกัน (เวลาแปเป็นสาวเสริ์ฟที่นี่ก็จะเบื่อๆ คู่รักที่นั่งกุมมือกันบนโต๊ะ ต้องให้ไปยืนถือจานอาหารหนักๆ เป็นนานกว่าจะได้วางค่ะ อิจฉาด้วยนิดนึง)

แปกลับไปเมืองไทยเดินกุมมือแม่ (ที่ยังสาว) หลายครั้ง เจอเพื่อนสนิทๆไม่ว่าชายหญิงก็จะกอด ไปไหนกับแฟนก็จะ ซบไหล่จับแขนเสมอ ไม่รู้เราแปลกหรือคนไทยแปลก

อีกสาเหตุที่แปว่า ไม่ค่อยได้เห็นคนแก่ที่เมืองไทยแสดงความรักกันนั้น เพราะคนแก่ไม่ค่อยมีสถานที่ที่เหมาะ สมและปลอดภัยให้พวกเขาได้ออกมาเดิน กิน เที่ยว เล่น

ที่อเมริกานั้น มีร้านขายของ ร้านอาหาร สถานบันเทิง มากมาย และหลายแห่งมีส่วนลดพิเศษสำหรับ คนอายุเกิน 50 หรือ 55 ปีขึ้นไปด้วย เป็นตลาดผู้บริโภคที่ใหญ่ทีเดียวเชียวค่ะ

One of my Thai friend used to say that elderly couple in America loves each other so much that they express their passionate in public and all the time.

I think every elderly couple wherever they are love each other.

However, Thai elderly couple doesn’t show their affection as much as Westerner maybe because of culture and places for elderly.

Thai always submerge their passionate especially in public. Also, in Thailand, there is very few places for elderly to go. Unlike in the States where there are restaurants, malls, recreation centers and parks for senior people.