ชุดนักเรียน
Posted by usabypacific on 24 February, 2009
4 Comments
This item was filled under Learn/Study
วันนี้ขับรถกลับบ้านช่วงบ่ายสามโมง ซึ่งเป็นเวลาเลิกเรียนของโีรงเรียนประถม พอเข้าเขตโรงเรียน ต้องลดความเร็วลงมาเหลือแค่ 15 ไมล์ต่อชั่วโมง (15 mile/hour) เลยได้มีโอกาสมองเห็็นเด็กนักเรียนตัวเล็กๆ กำลังแบกเป้เดินขาสั้นๆ ก้าวทีละนิดๆ นะคะ
เห็นแล้วก็นึกย้อนเวลาไปถึงตัวเองสมัยที่เมืองไทย (น่ารักเหมือนกันเลย) มีต่างกันก็ตรงที่ เด็กนักเรียนที่นี่ไม่ต้องใส่ชุดนักเรียน (แต่ถ้าเรียนโรงเรียนเอกชน private school ต้องใส่เครื่องแบบ uniform ค่ะ) จะแต่งใส่อะไรไปเรียนก็ได้ค่ะ ดูแฟชั่นเด็กๆ แล้วก็เพลินดี วันนี้เลยขับรถได้ไม่เบื่อค่ะ
4 Comments on “ชุดนักเรียน”
ใช่ค่ะดูแล้วเพลิน ยิ่งเดี๋ยวนี้ที่เมืองไทยชุดนักเรียน (อนุบาล) ออกแบบมาน่ารักทั้งนั้นโดยเฉพาะนักเรียนหญิง มีทั้งเป็นเอี๊ยม ลายสก็อต หรือจะเป็นกระโปรงแดง กระโปรงน้ำเงิน ถ้าเป็น รร.รัฐบาลก็จะเหมือนเดิมค่ะ เสื้อขาวปกคอบัว กระโปรงก็น้ำเงิน-แดง แล้วมีกระดุมติดระหว่างเสื้อกับกระโปรง นักเรียนชายก็คล้าย ๆ กันค่ะ เปลี่ยนเป็นกางเกงเท่านั้นเอง และยิ่งถ้าดูให้ได้ อัด-ถะ-รด ต้องช่วงโรงเรียนเปิดเทอมใหม่ ๆ เดือนพฤษภาคม ค่ะ เด็ก ๆ เพิ่งเข้าเรียน น่ารัก กันทั้งน้าน ร้องไห้กัน กระจองงองแง เลยค่ะ
อยากเห็นเด็กๆ ใส่ชุดนักเรียนบ้างจัง
ที่อเมริกานี้ เด็กใส่ไปรเวส ดูมีสีสันหลายสไตล์ แต่ดูไปนานๆ ก็ขาดความเป็นหนึ่งเดียว ขาดความเป็นกลุ่มเป็นพวกพ้อง (ก็อเมริกันเขาเน้นความเป็นปัจเจกชนนี่น่านิ)
เป็นคนชอบใส่ uniform ค่ะ เพราะตื่นเช้าไม่ต้องคิดว่าจะใส่อะไรให้เสียเวลา ถูกดีด้วยนะคะ ไม่ต้องซื้อเสื้อผ้าเยอะ
ตอนนี้ที่เมืองไทยเปิดเทอมได้สักพักแล้วค่ะ เด็ก ๆ แต่งชุดนักเรียนไปโรงเรียนกันเหมือนเดินแฟชั่น มีคนให้ข้อสังเกตค่ะว่ายิ่งโรงเรียนไม่ค่อยเป็นที่รู้จักจะมีความพยายามในการออกแบบเครื่องแต่งกายให้น่ารัก โดนใจคุณพ่อคุณแม่ หรือคุณลูก ก็เป็นมุมมองที่น่าสนใจดีนะค่ะ พอพูดถึงเด็กนักเรียน เลยนึกได้ว่าเนื่องจากช่วงนี้ที่เมืองไทยเป็นหน้าฝน เมื่อวันก่อนเจอคุณแม่พาลูกน้อยหญิง ชายแต่งชุดนักเรียนเดินฝ่ากลางสายฝนตอนเย็น ตัวเปียกปอนเพื่อหารถกลับบ้าน แต่พอดี rungo จะรีบไปรับลูกน้อยเหมือนกัน เลยได้แต่ส่งกำลังใจไปให้สู้ ๆ นะค่ะคุณแม่ แล้วก็หวังว่าลูกน้อยทั้งสองคนของคุณแม่จะแข็งแรงไม่เป็นหวัดไปซะก่อนนะคะ
พอพูดถึงเด็กนักเรียนแล้วก็อดไม่ได้ที่จะต้องพูดถึง นักเรียนชั้นโตหน่อย หรือนักศึกษา แม้ว่าประเทศไทยจะมีเครื่องแบบ แต่คนขายเสื้อผ้าก็พยายามทำให้โดนใจวัยสะรุ่นด้วยการทำเสื้อตัวติ้วติ้ว กระโปรงฟิตฟิต สั้นสั้น ชวนให้รุ่นคุณพ่อคุณแม่กระสับกระส่ายไม่สบายใจได้เลยค่ะ แต่ในความไม่สบายใจก็นึกถึงเรื่องขำขันของตัวเองได้เรื่องหนึ่งคือ ตอนจบโท rungo จะต้องซื้อชุดนักศึกษามาใส่กะเขาบ้างเพื่อถ่ายรูปรับปริญญา ก็ไปหาซื้อกันแถวสยาม เดินถามร้านเขาไปทั่วเลยค่ะมีตัวใหญ่กว่านี้มั๊ยค่ะ มีตัวใหญ่กว่านี้มั๊ยค่ะ ก็ตอนเราเรียนป.ตรีเสื้อมันไม่หดเล็กขนาดนี้นี่นา ไปกับเพื่องี้เครียดเลย แต่ก็หาที่พอจะรับได้กลับมาตัวนึงจนได้ ส่วนเพื่อนเรายังรับไม่ได้เลยตัดสินใจไม่ซื้อเลยจะไปหาซื้อที่อื่นแทน แต่ของเราซิใส่ใช้ครั้งเดียวก็เสียดายเลยบอกน้องสาวว่าช่วยเอาไปใช้หน่อย น้องรีบบอกเลยค่ะว่าถ้าเปิดออกมาตัวใหญ่นะไม่ต้องเอามาให้เลย เฮ้อ! เสื้อตัวเดียวต่างคนต่างความต้องการจริง ๆ เล้ย