วันนี้ขอแตกประเด็นการอยู่อเมริกา มาเป็นเรื่องใกล้ๆ ตัวขึ้นมานิดนะคะ เรื่องของ “ความตาย” ค่ะ

เผอิญมีนกน้อยเคราะห์ร้ายตัวหนึ่ง บินมาชนกระจกหน้าต่างที่บ้านดัง ปึ้ง! ตกลงมานอนแน่นิ่งคล้ายหลับฝันอยู่ แต่ไม่ยอมตื่นจากฝันนั้นคะ

ต่อด้วยข่าวว่าเพื่อนอักษรรุ่นเดียวกัน แม้จะไม่สนิทเท่าไร แต่เห็นหน้าจำได้ เสียชีวิตหลังหมอผ่าตัดหลายครั้ง เพื่อสู้กับเชื้อไวรัสที่ลามไปทั่วอวัยวะภายใน

สองเหตุการณ์นี้ เหมือนไม้หน้าสามตีแสกหน้า ให้ได้คิดว่า ความตายนั้นมาเร็วกว่าที่คาด และหลายครั้งชอบมาทีเผลอ เริงร่าราวนกน้อยเหิรลอยร่องอยู่ดีๆ ก็วูบลอยไปสวรรค์ได้ เพื่อนที่เสียชีวิตก็เป็นนางฟ้าประจำเครื่องบิน เพิ่งแต่งบ้านใหม่เสร็จ เพิ่งไปเที่ยวทะเล ชมคลื่นรับลม ดูวิวดำน้ำ เผลอกระพริบตาครั้งเดียวก็หมดโอกาสเห็นหน้าคนที่รักไปตลอดกาล

ร่างนกน้อยได้รับการฝังในที่สงบและได้รับคำแผ่เมตตาให้ด้วยจิตกุศล ร่างของเพื่อนคงได้ผ่านพิธีกรรมที่ครบถ้วน และได้รับความอาลัยอาวรณ์จากผู้คนมากมาย

ชีวิตที่มีความตายเป็นใบรับประกัน รอแค่ประทับตราลงวันที่ คิดๆ ไปก็ไม่รู้ว่า การมีชีวิตอยู่ หรือ ความตายนั้น น่ากลัวกว่ากัน คิดวนไปมา ก็พาให้นึกไปถึงวลีที่ว่า dying is nothing, living is a trick

วันนี้คุณใช้ชีวิตคุ้มค่า ขนาดตายไปก็ไม่เสียดาย แล้วหรือยังคะ