ช่วงนี้อากาศเมืองที่ “แป” อยู่ร้อนมากๆ 40 กว่าองศาทุกวัน วันๆ เลยไม่ออกไปไหนค่ะ กลัวแดด กลัวจะเป็นลม เก็บตัวอยู่ในร่ม เลยมีเวลาได้ดูแผ่นหนังภาพยนตร์ที่ยืมมาจากห้องสมุดแถวบ้าน

แต่ดูหนังฮอลลีวู้ด Hollywood ไปบ่อยๆ ก็เบื่อ เลยลองยืมหนังอินเดีย Bollywood มาดูสักแผ่นสองแผ่น เพิ่มรสชาติ เสริมรสนิยมนะคะ เพราะหนัง Bollywood กำลังเป็นกล่างขวัญถึงอย่างแรงในอเมริกา คอหนังคนไหนไม่รู้จักเป็นเชยแหลก

เรื่องแรกที่ยืมมาชื่อ The Warrior เป็นหนังที่แทบไม่มีคำพูดเลย ไม่ต้องฟัง ไม่ต้องอ่าน subtitle ก็ดูเข้าใจได้ เป็นคนละโลกกับหนังอินเดียที่เราเคยดู ที่มีร้องเพลง เต้นรำส่ายพุง วิ่งไล่จับกัน เป็นแนวใหม่ที่แตกต่างอย่างสวยงาม

เนื้อเรื่องเกี่ยวกับผู้ชายที่ทำงาน ทำหน้าที่ อย่างที่พ่อและลูกชายเขาภาคภูมิใจ เขารับใช้เจ้าผู้ปกครอง ฆ่าเพื่อสั่งสอนประชาชนที่ส่งส่วยให้น้อยกว่าที่เจ้านายต้องการ จนวันหนึ่งบางอย่างเกิดขึ้น เขาตัดสินใจหนีหน้าที่ จึงโดนตามล่าเก็บชีวิต

ชอบเรื่องนี้มาก วิวสถานที่สวย แต่ละภาพ แต่ละช๊อต สื่อความหมายได้ด้วยตัวมันเอง อีกทั้งมีเนื้อหาที่แน่น ตัวเอกต้องเลือกระหว่างหน้าที่ (หน้าที่ คือ สิ่งที่คนอินเดียให้ค่า อย่างที่ปรากฎในมหากาพย์รามเกียรติ์) กับสิ่งที่ใจเขาเชื่อว่าถูกต้อง การตัดสินใจที่ต้องแลกกับสิ่งที่เขารักที่สุดในชีวิต บอกให้รู้ว่า สิ่งมีค่าทางจิตใจ ไม่ใช่จะได้มาง่ายๆ และเขาเป็นนักรบที่ยิ่งใหญ่ ไม่ใช่เพราะเขาฆ่าคนอื่นที่อ่อนแอ

อีกเรื่องที่ชอบไม่แพ้กัน คือ The Namesake แปลตรงตัวว่า “ชื่อ” ดัดแปลงมาจากหนังสือของผู้แต่งที่ “แป” โปรดปลื้มเป็นพิเศษ Jhumpa Lahiri ซึ่งมีผลงานได้รางวัล Pulitzer Prize เธอเขียนเรื่องเกี่ยวกับผู้อพยพ immigrates ในอเมริกา เน้นที่ชาวอินเดียนจากอินเดีย “แป” อ่านแต่ละเล่มแล้ว ‘อิน’ มากๆ เพราะเคยตกอยู่ในสถานการณ์คล้ายๆ กัน relate ได้ง่าย

เรื่อง The Namesake นี้ ตัวเอกมีชื่อที่พ่อแม่ชาวอินเดียตั้งให้ เขาซึ่งเกิดและโตในอเมริกา เกลียดชื่อนี้มาก โดนเพื่อนล้อชื่อ โดนคนหัวเยาะใส่ทุกครั้ง แต่ชื่อคนก็เหมือนรากของต้นไม้ จะโตเป็นอะไรเหนือดินก็ตาม แต่ก็หนีที่มาดั้งเดิมไม่พ้น เหตุการณ์พัฒนาไปจนถึงจุดที่ตัวเอกทำตามที่พ่อเคยบอกไว้ ‘go see the world‘ เขาจึงออกเดินทาง ไปอินเดียค่ะ สถานที่ที่เหมือนเป็นโลกใหม่สำหรับเขา อย่างที่วลีบนหน้าปกเขียนไว้ ‘The Greatest Journeys are The Ones that Bring You Home‘.

ชาวต่างชาติ อย่าง “แป” เป็นต้น มักมีปัญหาเรื่องชื่อ ขณะอยู่อเมริกาค่ะ กว่าจะสะกดให้คนฟังจดได้ครบ กว่าคนจะออกเสียงได้ถูก บางทีก็โดนแซวว่าชื่อเหมือนมนุษย์ต่างดาว บวกกับที่ว่า เวลากลับไปเมืองไทยทีไร จะรู้สึกเราไม่ใช่คนที่นั่นอีกแล้ว เงอะๆ งะๆ เปิ่นๆ ทำไรไม่ถูก ดูเรื่องนี้แล้วเลยตรงใจเชียวค่ะ

ถ้าใครอยู่อเมริกาเบื่อๆ หรือมีชั่วโมงว่างๆ ลองหาหนัง Bollywood มาดูนะคะ เดี๋ยวขอตัวไปจองเรื่อง Slumdog Millionaire ก่อนคะ นะมัสเต