เมื่อวานได้ฟังเพลง เรื่องบนเตียง ของ Peacemaker ฟังไปนอกจากซึ้งไปกับเนื้อเพลงแล้ว ก็นึกไปถึงข่าวฉาวของดาราสาวเวียตนามคนดัง ที่วิดีโอเอ๊กซ์กับแฟนเก่าของเธอโดนเผยแพร่ไปทั่ว

ตอนอ่านข่าวว่า เธอมาออกทีวีร้องห่มร้องไห้ขอโทษทุกๆคน ก็งงงงว่าทำไมเป็นอย่างนั้น กว่าจะถึงบางอ้อ เข้าใจว่า ค่านิยมของสังคมเอเชียนแถวเมืองไทย ผู้หญิงต้องเป็นสาวพรหมจรรย์จนกว่าจะแต่งงาน ภาพลักษณ์สาวสดใสไร้เดียงสาของเธอจึงย่อยยับ อนาคตวงการมายาดับสนิท

ค่านิยมต่อผู้หญิงที่ต่างกันกับของตะวันตกเป็นอะไรที่ “แป”เองก็เกือบลืมไปว่ามันมีอยู่จริง

จำได้ว่าเคยคุยกับหนุ่มส่งตรงมาจากประเทศแอฟริกา ถึงเรื่องค่านิยม ห้ามสาวไทยมีอะไรก่อนแต่งงาน หนุ่มไม่น้อยแต่งงานแล้วคนนั้น ท่าทางตกใจมาก ถามคำถามตอบยากกลับมาว่า ทำไมผู้หญิงต้อง อดทนมากขนาดนั้นด้วยล่ะ เออ…

ที่กล่าวกันว่า คนรวยเขียนกฎหมาย คงถูกต้องทีเดียว และถ้าจะบอกว่า ผู้ชายเขียนขนบธรรมเนียมและ ข้อห้ามทางสังคม ก็คงไม่ผิดนัก

ในยุคที่คนไปเที่ยวอวกาศได้ ช่องเพลง MTV ระบาดพร้อมๆ กับที่ทั่ั่วโลกพูดถึง Globalization และยาคุมถุงยางหาง่ายพอๆ กับมือถือ ผู้หญิงในแต่ละสังคมก็ยังต่างกัน และผู้หญิงกับผู้ชาย ก็ยังไม่เท่าเทียมกัน