เมื่อวานนี้ พาป้าคนหนึ่งไปหาหมอตา (จักษุแพทย์)เห็นความแตกต่างหลายอย่างเกี่ยวกับการไปหาหมอ ที่เมืองไทยกับที่อเมริกานี้

อย่างแรก คือ ค่ารักษา ที่เคยได้ยินกันมาว่า ที่อเมริกานั้นค่ารักษาพยาบาลแพงมาก อาจหมดเนื้อหมดตัวหรือ โดนฟ้องร้องค่ารักษาได้ไม่ยากเลย เป็นความจริงทีเดียว ดังนั้นจึงมีฝรั่งหลายคนยอมบินข้ามน้ำข้ามทะเลไปรักษาตัวที่มืองไทย หรือประเทศอื่นที่ค่าใช้จ่ายถูกกว่า

อย่างสอง ต้องนัดและไปตามนัด จะดุ่มๆ เดินเข้าไป ไม่ค่อยมี นัดกันทีนานหลายวันถึงหลายเดือน เคยครั้งหนึ่ง แค่จะขูดหินปูนฟันกับตรวจสภาพ ต้องรอหกเดือน ค่ะ ครึ่งปี ฟันหลุดพอดี

อย่างสาม ส่วนใหญ่ใช้ประกันสุขภาพ หมอหรือโรงพยาบาลจะเก็บค่ารักษาผ่านบริษัทประกัน เพื่อจะแน่ใจว่าได้รับเงินแน่ เพราะบุคคลมักจะหนีหรือประกาศล้มละลาย ตามตัวยาก การจะรับการรักษาที่อเมริกาจึงมักต้องมีประกัน

อย่างสี่ เจอหมอสั้นมาก ห้านาทีประมาณนั้น จะเจอผู้ช่วยเกือบตลอดเวลา ตรวจเช็คโน้นนี่ ก่อนส่งให้มือหมอ มีครั้งหนึ่งหมอฟันหล่อมากจนอยากจะไปทำฟัน ไปถึงไม่เห็นแม้แต่เงาหมอ เจอผู้ช่วยสุดโหดทำความสะอาดฟันอย่างรุนแรง เลือดกลบปาก ปวดเหงือกไปหลายวัน

อย่างห้า รอนาน คนไข้ต้องไปตรงเวลานัด แต่ก็ต้องรอนาน สองชั่วโมงนี่เป็นมาตราฐาน

พยายามอย่าเจ็บป่วยที่อเมริกาเป็นดีที่สุดค่ะ อโรคยา ปรมาราภา จริงทีเดียว

Seeing doctors in the USA is a headache.

It takes longer time waiting to see a doctor, who stops by to see you for 5-10 minutes. The less of you time is waiting and checking up with an assistant.

The charge is high so most American need to have health insurance.

No wonder many and more Westerners are going to Thailand for a better and cheaper health care.