ขอลาปีเก่า เปลี่ยนปฏิทิน และสวัสดีปีใหม่อีกครั้งคะ

ช่วงนี้ “แป” คิดถึงอาหารทะเลจัง อาจเพราะอากาศหนาวแล้ว อยากไปนอนตากแดดริมทะเลเมืองไทย และกินอาหารทะเลสดๆ เม้าส์กันไป (หรือเม้าส์ทูเม้าส์ดีน่า) กับคนรู้ใจที่ใจดีจะีแกะปูให้กิน

นึกถึง ปู ก็นึกถึงอะไรหลายอย่าง ปูเป็นอาหารทะเลที่หากินค่อนข้างยากในอเมริกา กุ้งนี่เยอะเชียว ปลากับซูชินี่ก็หาได้ไม่่ลำบากนัก หอยก็มีแช่แข็ง แต่ปูนี่เห็นที่ไหนแถวๆ นี้ต้องไม่พลาด เพราะนานๆ เจอที

เพื่อนที่อยู่รัฐเดียวกัน อริโซน่า แดนทะเลทราย เพิ่งไปเที่ยว แคลิฟอเนีย พอแปถามว่าเป็นไง เล่าคำแรกเลยว่า ไปกินปูมาอร่อยมาก

ตอนเรียนอยู่นั้น แปไปเที่ยวริมทะเลฝั่งแปซิฟิคกับเพื่อนๆ คนไทย ก็จำได้แม่นว่า ปูอร่อยจัง จนแย่งกันกินและต้องสั่งเพิ่ม แทบอยากจะจัดงานขอบคุณคุณปูเหล่านั้นเชียว

ทำไมปูถึงอร่อยนะ

เพราะปูเป็นสัตว์แปลกๆ รูปร่างเก๋ไม่เหมือนใคร เดินเท่ๆ บกก็ได้ น้ำก็ได้ ดำดิน เดินดิน ลอยน้ำ ได้หมด ใครๆ เลียนแบบได้ยาก หรือเพราะปูมีกระดองแข็ง กว่าจะได้กินต้องออกแรง ฝ่าฟันให้ได้เนื้อมา

คงเหมือนอะไรหลายๆ อย่างในชีวิต สิ่งที่ได้มาแล้วเราดีใจหรือภูมิใจเพราะเราได้ต่อสู้ พยายามให้ได้มา เช่น ใบปริญญา ใครจะว่าเป็นแค่กระดาษแผ่นเดียว แต่เจ้าของเห็นค่าเสมอ เพราะมีเบื้องหลัง กระบวนการ ความยากลำบาก จริงไหมค่ะ

รู้ไหมค่ะ ว่าปูอะไรอร่อยที่สู้ด

สำหรับแปคือปูที่คนอื่นแกะให้กินค่ะ อร่อยทั้งปู น่ารักทั้งคนให้ ไม่ยิ้มรับคำป้อนได้ไงนิ