คงไม่สายเกินไปนักนะคะที่จะพูดถึงวันปีใหม่

เพิ่งคุยกับเพื่อนชาวญี่ปุ่นว่าปีใหม่ปีนี้เป็นไงบ้าง เธอบอกว่า อยู่ที่อเมริกานี่ ปีใหม่ทีไรไม่ค่อยจะ่รู้สึกพิเศษ หรือรู้สึกว่าวันปีใหม่มีความหมายใดๆ ไม่เหมือนตอนอยู่ที่ญี่ปุ่นซึ่งฉลองวันปีใหม่กับอย่างเต็มที่ ผู้คนเต็มถนน ไปวัดทำบุญ อธิษฐานขอพร ตีระฆังเสียงดัง จุดพลุเต็มฟ้าุ และกินดื่มกันข้ามคืน

ฟังเธอแล้วก็เห็นด้วยนะคะ ว่า่ปีใหม่ที่อเมริกานี้จะค่อนข้างเงียบเหงา โดยเฉพาะถ้าเทียบกันกับประเทศแถบเอเชียอย่างเรา คนอเมริกันอย่างมากก็อยู่นับเวลาถอยหลัง (countdown) หน้าโทรทัศน์พร้อมกันกับครอบครัว บางคู่ก็ออกไปดูคอนเสริ์ตหรือพลุไฟ (firework) ที่เทศบาลเมืองจัด บางบ้านก็จัดปาร์ตี้เล็กๆ ดื่มฉลองกันเอง

“แป”สันนิษฐานว่าที่ชาวอเมริกันไม่ค่อยฉลองปีใหม่ยิ่งใหญ่เท่าไรนัก นอกจากเพราะมีวันหยุดแค่วันเดียวหรือสองวัน คือวันสิ้นปี (new year’s eve) กับปีใหม่ (new year’s day) แล้วนั้น สาเหตุหนึ่งคือเขาฉลองคริสมาสต์กันมากกว่า ความสำคัญจึงโดนเทคะแนนไปช่วงก่อนหน้านี้ และเงินก็อาจจะหมดไปพร้อมกับแรง ฉลองอีกรอบไม่ไหวแล้ว

นอกจากนี้ พอขึ้นปีใหม่ อเมริกันถือว่าเป็นเวลาแห่งการเริ่มทำสิ่งใหม่ๆ เตรียมรับมือกับสิ่งต่างๆ ที่จะเข้ามา ต้องตั้งเป้าหมายและวางแผนการใช้ชีวิตแห่งปี มี new year’s resolutions อารมณ์ในการฉลองจึงหดหายลงไปนิด

ถ้าผู้อ่านคิดว่ามีเหตุผลอื่นๆ เขียนมาแลกเปลี่ยนกันนะคะ

American does not celebrate new year as much or as big as Asian does. Maybe because American cares more for Christmas. They spend money and energy on the week before new year, so they has not much excitement left.

Also, American might look toward new year as a time to start new thing and get ready for new goal and next plan. Unlike, Asian who look as new year as a time to celebrate – farewell good old year and welcome great new year.

Whatever new year is, it already started.