เมื่อวานไป Sport Bar แถวบ้านเพื่อไปเชียร์เกมส์อเมริกันฟุตบอล (American Football Game) รอบชิงชนะเลิศ (Super Bowl ครั้งที่ 43) ซึ่งทีมรัฐอริโซน่า (Arizona Cardinals team) เข้าแข่งกับทีม Pittsburgh Steelers ผลปรากฏว่าอริโซน่าแพ้ไปอย่างเฉียดฉิ่วค่ะ

กลับบ้านเซ็งอารมณ์มาก ใครพูดจาไม่ถูกหูเ็ป็นวีนแตกค่ะ แต่พอข้ามไปหนึ่งคืน ก็มาคิดๆ ดูว่าเราได้บทเรียนอะไรจากเกมส์กีฬานี้บ้างนะ เผื่อจะได้ไม่เสียเวลาเปล่าๆ ที่นั่งดูโทรทัศน์ไปตั้งแต่สายยันค่ำ และเป็นการสงบสติอารมณ์ตนเองด้วยนะคะ

เล่นตามกฏกติกา (by rules)

เกมส์เมื่อวานมีการทำฟาวล์ foul หลายครั้ง และหลายหนก็รุนแรงแบบกระชากหน้ากาก ทุบๆ ดึงๆ ผู้เล่นอีกฝ่าย เลยถูกกรรมการลงโทษ โอกาสได้แต้มของทีมทำฟาวล์จึงหดลง และคะแนนจากกองเชียร์ก็หดหายด้วยค่ะ

อย่าดีใจก่อนเวลาอันควร (it’s not over, until it’s over)

พอใกล้จบหมดเกมส์ ทีมอริโซน่าซึ่งตามอยู่กลับเป็นฝ่ายนำได้ โอ้โห กระโดดกรี๊ดกันทั้งร้านเลยค่ะ ฝรั่งนั่งข้างๆ ไม่รู้จักมาก่อนยังหันมา hi5 แปะมือคู่กัน ผู้เล่นยิ้มหน้าบาน แต่ที่ไหนได้ ถึงจะเหลือแค่ 2 นาที อีกฝ่ายกลับบุกทีละนิด ทีละหลา และทำทัชดาวน์ touchdown คว้าถ้วยรางวัลไปครองในที่สุด ช็อกกันไปค่ะ ใครจะคิดว่าแค่หายใจไม่กี่ครั้ง เกมส์ก็พลิกผันได้ “จงตั้งอยู่ในความไม่ประมาท” ดังที่พระพุทธเจ้ากล่่าวไว้  จริงเลย

เล่นเป็นทีม (teamwork)

ผู้เล่นเก่งๆ เด่นๆ และตำแหน่งสำคัญ เป็นที่จับตามองของสื่อและแฟนๆ เล่นได้ดี ทำให้เป็นเกมส์แข่งขันที่สนุก สูสีมีสีสันเป็นที่กล่าวขวัญ แต่ดาราผู้เล่นดังๆ นั้นโดดเด่นขึ้นมาได้ ก็เพราะมีทีมผู้เล่นคนอื่นๆ ช่วยกันทำหน้าที่ของแต่ละคนได้อย่างดี ฝ่ายกัน ฝ่ายบุก ฝ่ายรับลูก เล่นกันแบบยอมเจ็บยอมตาย ไม่ยอมแพ้ กว่าจะมาถึงรอบชิงได้ ทุกคนในทีมมีบทบาทไม่แพ้กันคะ

เกมส์ผ่านไปแล้ว เหลือไว้ในความทรงจำ แต่ข้อคิดจากกีฬามีค่าเสมอ และที่สำำคัญสำหรับแฟนๆ ทีมอริโซน่าคาร์นิเนาว์แล้วนั้น ความหวังไม่แห้งหาย แม้รอคอยตำแหน่งแชมป์เปี้ยน (championship) มา 60 กว่าปี ก็ยินดีจะรอต่อไปค่ะ เพราะเทใจให้หมดแล้วกับความพยายามของผู้เล่นทุกๆคน